De genialiteit van Jacques Greene in vijf nummers

February 05, 2020

Hoog bezoek bij Radio Radio: de gevierde producer Jacques Greene uit Montréal is op tour in Europa en komt draaien tijdens de volgende Kornuit combo-avond. Al een decennium lang betovert hij fans van elektronische muziek met dromerige dansmuziek. Zijn prachtige laatste album Dawn Chorus wordt door critici gezien als één van de beste platen van 2019. Opgenomen in Los Angeles in de studio van Hudson Mohawke en bijgestaan door gevierde helden als Clams Casino, Machinedrum en Rochelle Jordan. Op de dag dat het remix-album van Dawn Chorus verschijnt - met bijdragen van onder meer Fort Romeau en stadsgenoten Lunice en Project Pablo - heb ik hem uitgebreid aan de telefoon.

Zes shows gespeeld, en nog zes te gaan, je zit precies in het midden van je tour, hoe gaat het?

“Het gaat hartstikke goed, ik ben op tour met mijn twee beste vrienden. De één als VJ en de ander als chauffeur. Dat is zó leuk. De eerste vier shows was ik in mijn eentje en dan kan touren wel erg eenzaam zijn. Martyn Bootyspoon, met wie ik samen draai bij jullie, is trouwens degene die nu de visuals en lichten doet.”

Hoe houd je je een beetje fit op tour?

“Ik heb allemaal yoga-routines meegenomen, maar ik ben er nog niet echt aan toegekomen. Een normale dag bestaat uit reizen, direct naar de soundcheck, snel wat eten en dan spelen. We spelen namelijk vooral live. Als ik alleen dj-sets doe neem ik wel altijd mijn renschoenen mee en ga ik rondrennen in steden. Nu is het vooral slecht eten en veel koffie drinken, om het vol te houden haha.”

Hoe ziet je liveshow eruit?

“Ik speel met één laptop, wat synthesizers zoals de Juno en de 909 en wat effectpedalen. M’n muziek is opgebroken in verschillende delen en loops, sommige nummers worden meer rustig en ambient in de show en andere nummers juist weer veel harder en meer richting techno. Zo hou ik mijn composities levendig, maak ik ze steeds weer opnieuw en kan ik echt een wereld scheppen voor de luisteraar. Bij jullie doe ik een DJ-set, ik voel me heel bevoorrecht dat ik het allebei kan doen. DJ’en is mooi, ik kan mijn lievelingsnummers draaien of muziek laten horen die context biedt op mijn eigen muziek, of uitleggen waar ik zelf vandaan kom en waar ik nu vooral blij van word.”

En je show in Amsterdam is ook nog eens de laatste van je tour!

“Ja dat is toch super, een DJ-set als afsluiting, zonder lange soundcheck. Lekker uitgebreid eten vooraf en dan vol energie en in feeststemming eindigen, wat eigenlijk de beste mindset is om een clubshow te doen. Ik heb echt al een tijd niet in Amsterdam gespeeld.”

Ik zie dat je in 2011 voor het eerst in Amsterdam speelde, tijdens Colors op Tom Trago’s Iris releaseparty, en erna onder andere op Pitch en Lente Kabinet stond.

“Wow ik herinner me die avond in Trouw nog heel goed, wat een speciale plek. We zijn al een tijdje bezig he, Tom en ik, ik was toen net een jaartje door aan het breken. Ik heb weinig clubs gezien die zo bijzonder waren als Trouw.

Gefeliciteerd met de release van je remix-album vandaag!

“Dank je! Superleuk om met een zooi vrienden samen te werken, de hele plaat was al echt een ‘collaborative experience’. Ik heb Dawn Chorus al gemaakt met allerlei bevriende producers, vocalisten en instrumentalisten. Dus het was alleen maar logisch om deze bonusplaat uit te brengen met allemaal remixes van vrienden. Het is echt een family affair geworden.”

Wederom weg van de eenzaamheid :)

“Ik heb dat zo lang gedaan. Wat me aantrok in elektronische muziek, in mijn eentje in de studio zitten, dat gaat je op een gegeven moment tegen staan. Het leven is zo veel leuker met vrienden om je heen, ideeën uitwisselen en samen groeien.”

Zijn er nog remixes die je wilt uitlichten?

“CFCF, ook uit Montréal heeft een ongelofelijke trancey breaky fusion remix gemaakt. Maar mijn favoriet is die van Fort Romeau, die is zo perfect. Ik had hem niet eens gevraagd die remix te doen, hij was er uit zichzelf mee gekomen en aan de slag gegaan en vroeg om wat losse sporen. Toen hij hem stuurde was ik echt blown away.”

Je brengt al tien jaar lang muziek uit bij label LuckyMe, ook bekend van TNGHT, Baauer en Cashmere Cat. Hoe is die relatie?

“Het is heel simpel: als het werkt, je vertrouwt elkaar en er is wederzijds respect voor elkaars ambacht, waarom zou je dat dan veranderen? Ze hebben nooit een release van mij verwaarloosd… If it aint broke don’t fix it! Zelf een label starten in Montréal daar droom ik weleens van, maar tegelijkertijd besef ik me… het is zó ontiegelijk veel werk!”

In een interview met Dummy Mag, tien jaar geleden alweer, werd Montréal ook wel ‘Europe Light’ genoemd. Nu je hier zo vaak bent geweest, ben je het daarmee eens of oneens?

“Totaal mee eens! Sterker nog, in de afgelopen tien jaar is een enorme immigratie van Parijzenaars geweest, er is een hele buurt ontstaan met mensen uit Parijs dus de stad is Europeser dan ooit. Ook nadat ik in New York en Toronto heb gewoond besef ik dat Montréal uniek is in Noord-Amerika. Het grote kapitalisme en ‘chain consumerism’ is er minder merkbaar. De ‘joye de vivre’ is erg aanwezig en belangrijk voor iedereen, het voelt veel meer als Amsterdam of Parijs of Barcelona. Muzikaal heb je ook genoeg moois met artiesten als Project Pablo, RAMZi, Martyn Bootyspoon, tot aan natuurlijk Kaytranada en Lunice. Voor een kleine plek doen we het best ok man.”

Vijf, zes jaar geleden was ik in Montréal en kwam ik op een illegaal feest terecht met Jay Daniel, waarvan de locatie pas later bekend werd gemaakt. Als ik nu op Resident Advisor kijk zie ik ook steeds ‘Location TBA’.

“Ja dat is echt de sfeer hier. Het is niet dat we geen clubs hebben, maar in onze cultuur zijn feesten in bars en clubs altijd prima, maar begint de echte lol pas zodra je in gekke afgelegen warehouses komt. Dat zit in ons DNA, die energie, daar voelen we ons thuis.”

Even tien jaar terug, je kwam de wereld in met nummers als The Look en Another Girl die de blogs echt veroverden en ook grijs werden gedraaid op mijn vorige platform, 22tracks, en je mocht ook een ongelooflijk mooie remix maken voor Radiohead, nog steeds één van mijn favoriete platen ooit. Heeft dat nummer nog steeds een speciale plek in je hart?

“Mega! Dat was één van de favoriete bands uit mijn jeugd, dus om daarvoor gevraagd te worden dat was massive. Het gebeurde in het begin van mijn carrière, een beetje ten tijde van die tRouw-show, en om zoiets bijzonders te doen wat zo goed ontvangen wordt, daar was ik enorm blij mee. Ik kreeg de spotlights toen helemáál op me, dus ik ben nog steeds erg dankbaar voor de kans ik van de ze heb gekregen en denk alleen maar met mooie herinneringen aan dat moment terug.”

Met No Excuse in 2014 leek je af te stappen van de sound waar je toen bekend om was en werd het meer alternatieve dansvloermuziek met een meer live sound, ben je het daarmee eens?

“Ja dat klopt helemaal, tof dat je dat opmerkt. Dat was voor het eerst dat ik mijn eigen muziek terughoorde en dacht, OK, dit ben ík. Ik ben blij met hits als Another Girl, maar dat waren ook best simpele songs. De echte gelaagdheid, textures, emoties, die kwamen er vanaf No Excuse in. Ik voelde me toen écht zelfverzekerd over wat ik uitbracht en vanaf toen wist ik zeker: ik kan maken wat ik wil en ik kan vertrouwen op mijn creatieve impulsen.”

Je hebt altijd veel met vocalisten gewerkt, van How to Dress Well tot Cadence Weapon en Rochelle Jordan, terwijl andere elektronische muzikanten zich daar ver van houden. Wat voegen vocals voor jou toe?

“Ik denk dat mijn liefde voor vocals afstamt van het opgroeien met een obsessie voor de Neptunes en Timbaland. De R&B stuff waar je ondersteboven kon zijn van de producties. Daarna vond ik de house van Mood II Swing, Masters at Work en Inner City geweldig, die Chicago house-platen met grootse vocalen. Met die kant van dansmuziek heb ik me altijd verbonden gevoeld, het is ook mooi om een menselijk element toe te voegen aan je synthesizer machinewerk. Het hoeft niet eens gezongen te zijn, het kan ook spoken word zijn, zoals op mijn album. Zo komt een synthesizer of Ableton project bestand echt nog meer tot leven. Niet dat ik niet ook heel veel van instrumentale muziek houd, maar soms in de studio denk ik: ja… nu een vocal erbij en dan is het nummer echt af.”

Aanstaande zaterdag 8 februari dus, te Radio Radio. Met de ‘booty house producer’ Martyn Bootyspoon vooraf, en wie weet draaien ze ook nog een stukje samen. De voorverkoop is al weken uitverkocht, maar er zijn nog genoeg kaarten aan de deur.